Προσφατα νεα

Media Day – Έμπειροι και Πρίγκηπες!!

     Αυτό που κάνει μια ομάδα να ξεχωρίζει είναι οι προσωπικότητες. Όσο μπάσκετ και να ξέρεις, για φτάσεις στην κορυφή πρέπει να μπορείς και να το διαχειριστείς. Μέσα σου, αλλά και… έξω σου. Επίσης, εκτός από την επιμονή, θες και λίγη τύχη. Έτσι, δεν μπορείς παρά να πιστεύεις ότι ακόμα και μετά την τρίτη προσπάθεια, αξίζει να παλέψεις και μια τέταρτη. Γιατί στόχος σου σε αυτό που κάνεις είναι η κορυφή και δεν ικανοποιείσαι με καμία δεύτερη θέση.

     Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα που πλέον δεν σου δίνει πίσω τίποτα αν δεν είσαι στη θέση με το νούμερο «1». Η Hall of Fame φέτος έφτασε ένα βήμα πιο πάνω, αλλά δεν έκατσε στην κορυφή. Οπότε ήδη έχουμε μπει σε διαδικασία να την περιμένουμε στον επόμενο τελικό, γιατί μας έχει αποδείξει ότι κάθε χρόνο βρίσκει τον τρόπο να βελτιώνεται, να ανεβαίνει σκαλοπάτια και να κερδίζει τον σεβασμό από όλους τους αντιπάλους.

     Ξεκίνησε πριν από τρεις σεζόν με καλό μπάσκετ φτάνοντας μέχρι τους «8», την αμέσως επόμενη έπαιξε στο Final 4 χάνοντας (ξανά) από την Xavalencia και πριν από λίγες μέρες έκανε το βήμα παραπάνω παίρνοντας την εκδίκησή της στον ημιτελικό από τις «νυχτερίδες» στο τελευταίο δευτερόλεπτο, όμως στον τελικό πλήρωσε ένα μικρό διάστημα χαλαρότητας στην άμυνά της. Ακόμα ένα μάθημα για τους έμπειρους «Φημισμένους» που τώρα πια δεν έχουν άλλη επιλογή από τον τίτλο. Είναι το τελευταίο σκαλοπάτι που έχουν να ανέβουν και αν κρατήσουν τον ίδιο χαρακτήρα, τότε η συνέπειά τους μαθηματικά θα τους οδηγήσει εκεί.

     Είδαμε ωραίο μπάσκετ φέτος από τους «πράσινους» και πολύς κόσμος τους «βάφτισε» φαβορί για τον τελικό, κάτι που έγινε πραγματικότητα. Τόση εμπειρία μαζεμένη σε ερασιτεχνική διοργάνωση δεν μπορεί να σε κρατήσει μακριά από τις πρώτες θέσεις και ας είναι ο μέσος όρος ηλικίας από τους μεγαλύτερους στη μεγάλη κατηγορία (40 ετών). Επιπλέον η παρέα, τη σεζόν που μόλις ολοκληρώθηκε, φάνηκε περισσότερο δεμένη και σε κάθε παιχνίδι έδειχνε να περνάει και καλύτερα, είτε ήταν θετικό το αποτέλεσμα είτε αρνητικό. Αυτό είναι που κάνει τους ίδιους αλλά κι εμάς να πιστεύουμε ότι αν η κατάσταση διατηρηθεί όπως τώρα, η υπέρβαση θα έρθει σύντομα.

     Μπαίνοντας στο θέμα μας τώρα, να πούμε ότι για πάρτη τους αλλάξαμε συνήθειες και για να γίνει η Media Day επισκεφθήκαμε αυτό το υπέροχο μαγαζί στους Θρακομακεδόνες, από το οποίο η ομάδα πήρε το όνομά της. Το Hall of Fame. Μία sports pub με αυθεντικό αμερικανικό στυλ (όσοι έχετε πάει Αμερική θα καταλάβετε με το που θα μπείτε μέσα), μπεργκεράρες και πολλά φαγητά και ποτά που… στάζουν ποιότητα. Γιατί πήραν το όνομά από εκεί; Γιατί ιδιοκτήτης είναι ο φίλος τους ο Γιάννης που τρελαίνεται για μπάσκετ και παρακολουθεί την ομάδα από την πρώτη μέρα, στηρίζοντας όπως μπορεί τις προσπάθειές της (εκτός από το να παίζει, αφού το έκοψε από μικρός μετά τον τραυματισμό του). Εκεί στο μαγαζί του Προέδρου γίνονται όλα τα meeting και οι περισσότερες συγκεντρώσεις πριν και μετά τα ματς, αφού τα περισσότερα μέλη του κλαμπ μένουν εκεί κοντά.

     Αφού αρχίσαμε να μιλάμε για τον Πρόεδρο, να σας πούμε ότι από διαιτολόγος ξεκίνησε και έφτιαξε αυτή την pub γιατί του άρεσε πολύ η νοοτροπία των Αμερικανών στο φαγητό, στη μουσική και φυσικά στο μπάσκετ που λατρεύει να παρακολουθεί ακόμα, αν και η μοναδική μεγάλη του καψούρα ήταν ο μεγάλος Michael. Ψαγμένος σε πολλά θέματα, με μεγάλη αδυναμία στα παιδιά του, αλλά και στα γλυκά (εκεί προτιμάει το ελληνικό γαλακτομπούρεκο)! Γενικά έχει ταξιδέψει αρκετά (τρελάθηκε με τη λίμνη Μιζουρίνα στη Βόρεια Ιταλία), θέλει να επισκεφθεί τα Highlands της Σκωτίας, έχει παίξει πολλά στο καζίνο και σε καμιά δεκαριά χρόνια φαντάζεται τον εαυτό του στο ίδιο μέρος, με πολύ λίπος!

     Την κουβέντα με τους παίκτες την αρχίσαμε με τον Γιώργο Βαρδουλάκη. Το επώνυμό του παραπέμπει σε Κρήτη και λίγες ρίζες από τα Σφακιά τις έχει, όμως αισθάνεται και Ιταλός γιατί έχει ζήσει χρόνια στην Κατάνια για να γίνει φαρμακοποιός και να κάνει τη ζωάρα του πίσω στους Θρακομακεδόνες! Μπασκετικές αγάπες του οι Διαμαντίδης, Γκάλης, Πίπεν και ποδοσφαιρικές οι Βάντσικ, Τζέραρντ, ενώ όταν η συζήτηση άλλαξε και πήγε στις απολαύσεις άνοιξε η ψυχή και μιλήσαμε άνετα για παϊδάκια, ρούμια, πάστες σοκολατίνες κι ύστερα για αγαπημένους προορισμούς (Φραγκοκάστελο στα Χανιά), ταινίες (Τελευταία Έξοδος) και το μέλλον που το φαντάζεται ήσυχο όπως τώρα, με τα μπέργκερ του στον Πρόεδρο.

     Θα συνεχίσουμε με ιταλικό στυλ, αλλά μόνο στην εμφάνιση, αφού ο Πέτρος ο Μαρίνης δεν έχει καμία σχέση με τους γείτονες παρά μόνο με την κόμμωσή του που φέρνει σε Πάολο Μαλντίνι και με κάτι βόλτες που είχε κάνει παλιά (στο Ασσίζι πχ.). Κατά τ’ άλλα μπάσκετ εδώ είχε παίξει, στο Μενίδι, στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας, στην Κηφισιά, στα Βριλήσσια και τους Θρακομακεδόνες, ενώ συμπάθειές του ήταν οι Σιγάλας, Γκάλης, Jordan και Τόνι Σαβέφσκι από τα… δικά μας. Στον ελεύθερο χρόνο του γουστάρει να κάνει βόλτες με την κόρη του, να πηγαίνει για κυνήγι και να τρώει με φίλους (αν έχει προβατίνα ακόμα καλύτερα), ενώ αποκάλυψε ότι στους μακροχρόνιους στόχους του είναι να βρει μια… σοβαρή ομάδα να παίξει μπάσκετ! Για να το θυμηθεί ο κόουτς το γράψαμε!

     Σειρά παίρνει ο «σκύλος» και βασικός play maker από το ξεκίνημα της ομάδας, Βασίλης Σταμέλος. Με καταγωγή από τη Χίο και μικρή θητεία εκεί, στους τοπικούς Ίωνες, ο «Billie» παράλληλα με την πορεία των Iverson και Rodman που συμπαθούσε πολύ από το Αμέρικα, είχε περάσει από Ποσειδώνα Νέου Ψυχικού και Ένωση Ηρακλείου, πριν τα παρατήσει όλα για να γυρίσει τον κόσμο! Για τα παράνομα δεν θα μιλήσουμε, αλλά από τα… νόμιμα του έχει μείνει περισσότερο η λίμνη Κόμο στην Ιταλία, τα πολλά βράδια που έχει περάσει με ουίσκι, ροκιές του Παπακωνσταντίνου και deep house σε διάφορα μαγαζιά της Αθήνας, αλλά και λίγες γυναίκες (με tattoo ή χωρίς). Κάποια στιγμή στο μέλλον θέλει να πάει μια βόλτα στην Μπογκοτά της Κολομβίας και η μεγάλη ερώτηση είναι πόσο σύντομα σκέφτεται να το κάνει αυτό γιατί οι συμπαίκτες του δεν δίνουν πολλές πιθανότητες στο να ξαναγυρίσει πίσω!

     Από τις φετινές μεγάλες μεταγραφές και με στοιχεία στο παιχνίδι του που έδωσαν αμέσως πολλά πράγματα στην πορεία των «πράσινων», ήταν ο Λάμπρος Κονταξής. Παρά το… ψαρωτικό παρουσιαστικό του, έφερε ηρεμία στην ομάδα (μέσα και έξω από το παρκέ), αλλά και καμιά 150ρια ριμπάουντ που έλειψαν πέρυσι. Με παρελθόν σε Σπόρτινγκ, Απόλλωνα Αθηνών και Εθνική Παίδων το «βουνό» δεν θα μπορούσε να μην πάρει πολύ χρόνο στην πεντάδα και στη συνέντευξη μας είπε ότι του άρεσαν πάντα οι Ολάζουον, Χριστοδούλου, όπως δηλαδή τον έβλεπαν απέναντί τους πολλοί αντίπαλοί του φέτος. Φήμες λένε ότι στη Ριζούπολη τον ξέρουν ως τον άνθρωπο που έφαγε ένα κοκορέτσι κατευθείαν από τη σούβλα χωρίς να το κόψει, όμως ο ίδιος μας είπε ότι είναι πάντα εκλεπτυσμένος και ότι προτιμάει ένα απλό ταψί μουσακά και μετά μια κρέπα για να… γλιστρήσει. Απλά, διαιτητικά…

     Συνεχίζουμε με τον αγαπημένο «ευχούλη» της Hall of Fame, τον Κώστα Πρίφτη. Όταν τα πράγματα στραβώνουν μέσα στο ματς, όλοι πηγαίνουν και του χαϊδεύουν τα μούσια για να γυρίσει η τύχη. Τις περισσότερες φορές πιάνει. Τις υπόλοιπες παίρνει το παιχνίδι πάνω του και το γυρίζει μόνος του, όπως πήγε να κάνει και στον τελικό. Μεγάλωσε στους Θρακομακεδόνες και αφού έπαιξε εκεί για 20 χρόνια (ΑΟ Θρακομακεδόνων), ανέλαβε κάποια περίοδο και πρόεδρος της ομάδας, αλλάζοντας το επώνυμό του σε Priftic για να τρομάζουν οι αντίπαλοι. Αγαπημένος του παίκτης ο Πάσπαλιε, αγαπημένη του ασχολία το σουβλάκι, αγαπημένη ταινία το Jackass και… λεφτά να υπάρχουν να τα χαλάμε για να καίμε τον εγκέφαλο! Ζει τη ζωή του το παιδί και δεν ενοχλεί και κανέναν. Έχει πάει στο Ρίο (της Βραζιλίας, ναι), έχει βάλει στο πρόγραμμα να πάει στο Πεκίνο και γενικά άμα βάλει κάτι στο μυαλό θα το πετύχει. Είναι ένας από τους λόγους που πιστεύουμε κι εμείς ότι του χρόνου το τρόπαιο δεν γλιτώνει…

     Ο επόμενος που πιάσαμε κουβέντα ήταν ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες της διοργάνωσης. Με συμμετοχή σε όλες τις Εθνικές ομάδες μέχρι τα 18 του (ήταν και στην προεπιλογή της Εφήβων που πήρε το χρυσό στο Μουντομπάσκετ του 1995) και με ταλέντο που ακόμα συζητούν στο Γαλάτσι, ο 40χρονος πλέον Θάνος Σπανός. Το ότι ο Αλιβεριώτης ακόμα παίζει μπάσκετ είναι επίτευγμα, αφού οι χιαστοί του από τα 22 του που τραυματίστηκε δεν συνήλθαν 100% κι όμως παλεύει ακόμα και βγάζει παραπάνω από 20λεπτα στο παρκέ, βοηθώντας πολύ και στην ψυχολογία της ομάδας. Οι συμπαίκτες του τον αποκαλούν «Πρίγκηπα» και η αλήθεια είναι ότι δίνει άλλη αίγλη στην κατηγορία μόνο με την παρουσία του. Στην κορυφή των απολαύσεών του έβαλε τον χρόνο που περνάει με την κόρη του και μετά πήραν σειρά τα μακαρόνια με κιμά, το ουισκάκι με φίλους και συνοδεία μουσικής (από hard rock μέχρι Τερζή), ενώ το μακροπρόθεσμο μέλλον του το βλέπει σχεδόν όπως τώρα, με την ελπίδα ότι θα μπορεί να παίζει μπάσκετ μέχρι να δει τον Πρίφτη πρόεδρο της ΕΟΚ!

     Για το τέλος αφήσαμε τους δύο αρχηγούς. Ήταν αυτοί που πήραν την πρωτοβουλία να αφήσουν την πρώτη ομάδα που έπαιζαν στο Basketaki και να δημιουργήσουν τη δεύτερη σεζόν την Hall of Fame για να φτάσουν ψηλά. Πρώτος ο Σωτήρης Χόντος. Αγραφιώτης στην καταγωγή, με θητέια παλιά στην ΑΕΚ και στην Ένωση Ηρακλείου και με αγάπη σε Διαμαντίδη, Cavaliers και Βαζέχα. Είναι άνθρωπος της οικογένειας, του μουσακά και του προφιτερόλ, με πολλά ξενύχτια και λουλουδοπόλεμους στο βιογραφικό του (σε Πλούταρχο, Αντύπα κλπ), αλλά και πολλά ταξίδια (λάτρεψε το Παρίσι), με τη Νέα Υόρκη να του έχει μείνει απωθημένο. Πέρυσι έχασε το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς λόγω τραυματισμού στον αχίλλειο τένοντα, όμως φέτος επέστρεψε, βοήθησε αρκετά και λίγο έλειψε να ξαναγυρίσει το ματς στον τελικό. Τη συνέντευξή του την έκλεισε με μια φράση που πρέπει να αναφερθεί, αφού εκεί στηρίζεται το πλάνο του: «η ομάδα σχεδιάστηκε φέτος για να μη χρειαστεί παίκτη για 3 χρόνια». Εντάξει, εμείς μια – δυο προσθήκες θα τις επιτρέψουμε αν θέλετε…

     Ο άλλος αρχηγός δεν έχει μόνο έναν ρόλο. Είναι και ο κόουτς της ομάδας, παρακολουθεί και τους αντιπάλους και όταν χρειάζεται παίζει κιόλας. Γενικά θέλει όλη την ώρα να ασχολείται με κάτι για να μην βαριέται. Έχει μεγαλώσει στους Θρακομακεδόνες κι αυτός, αλλά κατά βάθος είναι ένας καταπιεσμένος Πειραιώτης που έγινε βάζελος για αντίδραση και πανηγύριζε τα τρίποντα του Αλβέρτη στα καλά τα χρόνια, ενώ μεγάλη του μπασκετική καψούρα ήταν ο Drazen Petrovic. Μιλάμε για τον Δημήτρη Κωφό. Έχει ζήσει κι αυτός στην Ιταλία για να σπουδάσει οικονομικά (Νάπολι και Μεσίνα), ενώ έπαιξε μπάσκετ και εκεί (Nuova Fortitudo Viterbo) εκτός από τον ΑΟ Θρακομακεδόνων, έχοντας συνηθίσει φυσικά και τα νιόκι αλα φιορεντίνα, που ψάχνει να τα βρει στην Αθήνα και δεν μπορεί! Πολύ πιθανό όταν τον δείτε να πίνει κόκα κόλα, αφού έχει αντικαταστήσει το νερό γι’ αυτήν και επίσης πολύ πιθανό είναι να σας πιάσει την κουβέντα για το πώς φτιάχνεται καλύτερα το γαλακτομπούρεκο με κανταΐφι ή το ποια παραλία του Πηλίου είναι καλύτερη για ψαροντούφεκο ή ακόμα για το πόσες θύρες USB μπορούν να μπουν σε έναν υπολογιστή, ανάλογα με την τάση του ρεύματος! Γενικά αν πάτε να του μιλήσετε να είστε ξεκάθαροι για το ποιο θέμα θέλετε να συζητήσετε. Τα πάει καλά με όλους ο «αγορίνας»…

     Παρόντες στην Media Day ήταν επίσης η Ελένη (σύζυγος του «Βαρδού») και ο Mike Γιαμπάνης που δεν θέλησαν όμως να μας δώσουν πολλές πληροφορίες γι’ αυτούς, οπότε θα αρκεστούμε στο επιφώνημα που βγαίνει από την Ελένη κάθε φορά που μαθαίνει ότι η ομάδα έχει ματς την επόμενη μέρα και που υποθέτουμε εκφράζει τις περισσότερες γυναίκες των παικτών: «Ωχ!!». Αυτό πρέπει να λένε και οι ίδιοι Ελένη μου…

Related posts

Leave a Reply